پرواز

.....
چه زیباست...
چه رفیع وبا شکوه است این شوق...
شوقی که هرچه میگردم مضاف الیهی جز پرواز برایش نمی یابم...
شوق پرواز ...
برفراز واژه واژه های این کلام وحی گون....
هرلغت پله ایست برای اوج گیری...
برای پرواز...

..الحمدلله الذی لایبلغ مدحته القائلون ولا یحصی نعمائه العادون


وچه زیبا ورفیع است کلام مولا در باب خلق آفرینش آسمانها و ستارگان وملائک وعرش و کرسی...
وچه روح نواز شرح توحید ناب از زبان شهد وشیرین علی امیر المومنین علیه السلام...اسوه توحید ...توحید ناب...ولا اجل ممدود
ولا وقت معدود
ولا نعت موجود
لصفته حد محدود
الذی لیس

ودراین نیمه های شب چه دلبری میکند از آدم این واژه های موزون وبلیغ....

(خطبه 1 نهج البلاغه)
.....
اللهم اهدنا الصراط المستقیم...بحق مولانا علی علیه السلام