ای وای از خطا...
ای وای از وسوسه....
ای وای از هرآنچه دورکرده ومیکند ما را از اصل و حقیقت....
ای وای از معصومیت از دست رفته....
این روزها غمگینم...
نه بخاطر دوستی که از دست دادم و تا چندی پیش در اندوهش زار میزدم و هنوز هم ....
نه بخاطر فرازو نشیب زندگی.....
ونه بخاطر هیچ چیزی غیراز ....
غیراز سوختن بجای دیگری ....
براستی چرا؟؟؟؟
چرا به اعتبار یک خطا از بهشت رانده شدیم؟؟؟؟
شاید بهانه بود ...قطعا بهانه بود از اول هم جایمان دائمی نبود...
چرا بخاطر یک اشتباه جماعتی را گردن میزنند ؟؟؟
چرا؟؟؟؟
قرآن چیست ؟؟؟
جز کتاب انسان سازیست ؟؟؟؟
اگر کسی خواندو انسان نشد چه ؟؟؟؟
مشکل از قرآن است و جاذبه هایش؟؟؟؟
آنکه میخواند ،بد خوانده که انسان نشده ؟؟؟
اصلا چرا خوانده ؟؟؟
خوانده بلکه آدم شود...خب نشده...به قرآن چه..؟به باقی قرآن خوانها چه؟؟؟
به همه آنها که خواندند وآدم شدند چه؟
اصلا به ما چه ؟؟
آنکه میخواند بهر آدم شدن میخواند ....یا میشود یا خیر...
فرقش بابقیه در این است که سعی کرده بهتر باشد ولی ...
آیا اگر قرآن نمیخواند آدم بهتری بود ؟؟؟
آیا حال که خوانده اینگونه شده ؟؟؟؟
هرکه قرآن خواندو خطا کرد بنویسیم به پای همه...؟
چرا؟؟؟؟
دیگران خطا نمیکنند؟؟؟
نمیگویم محاکمه نشود....خیر...حتما بشود ...اگر واقعا و خدا وکیلی اثبات شد...تقاص خطایش را بدهد ....ولی اینهمه داد و بیداد و توهین به قرآن و کلاس قرآن و .....
ای وای...
ای وای....که گیریم دراین دوروز کوتاه عمر.....بی بصیرت طی میکنیم راهی را که باید قدم به قدم حساب شده برمیداشتیم....حیف از عمری که میرود و بی هیچ توشه ای....
کاش قرآن دهان باز میکرد....که اگر میکرد چه می گفت....چه ها میگفت....چه درد دلها...چه زخمها....چه اشکها....چه شکوه ها و شکایت ها میکرد...
.
وقال الرسول یا رب ان قومی اتخذوا هذا القران مهجورا.....
همنشینی با این حقیقت عظیم چنان بزرگ میکند انسانها را که اگر بلغزندو خطا کنند و سقوط، هرگز توان بازگشت نخواهند داشت....
نردبان این جهان ما و منی است
عاقبت این نردبان افتادنیست
لاجرم هرکس که بالاتر نشست
استخوانش سخت تر خواهد شکست...
مریم سادات صدر
00:51
بامداد 5/8/95
برچسب: خطأ آدم عليه السلام,خطای حضرت آدم,خطای فرزند آدم,
نویسنده: نرگس اسماعیلی